صاحب عزای ماه محرم امام عصر
داری به گونه اشک دمادم امام عصر
پیراهن سیاه حسین است بر تنت
برپا شده ست خیمه ی خون گریه کردنت
بین کتیبه های عزا روضه خوان شدی
با سوز و آه ، آتش ِ قلب جهان شدی
وقت مرور لحظه به لحظه جفا شده
وقت مرور مقتل کرب وبلا شده
رخصت بده به دیده ی ما پا به پای تو
باران به پا کند وسط روضه های تو
بر قلب خود دوباره غم بیکران دهیم
بین گریز ِ مقتل ِ جدّ تو جان دهیم
گودال بود و جدّ تو عریان و بی کفن
هم دخترش رسیده و هم مرد بددهن
تا حد مرگ دختر او را عذاب داد
با تازیانه آه دلش را جواب داد
گودال بود و جدّ تو در زیر دست و پا
چل نعل تازه آمد و شد بر تنش جفا
شد بوسه گاه خواهر او پاره حنجرش
ماه منیر بر سر ِ سرنیزه ها،سرش