جائي نداشتيم اگر اين روضه ها نبود
عشقي نبود اگر غم كرببلا نبود
از دستمال اشك تو خونابه ميچكد
آقا مگر به زخم دو چشمت دوا نبود
ما را كسي به قدر دو گندم نميخريد
اين چشم اگر به روضه تان آشنا نبود
بر ما ز آبروي خودت خرج كرده اي
اي واي اگر كه لطف نگاه شما نبود
از ما مگير يك نفس اين يا حسين را
آقا حسين گفتن ما دست ما نبود
ما با لباس نوكريش زنده مانده ايم
عمري نبود اگر غم ارباب ما نبود