نام ما را بنویسید به ایوان نجف

گر همه صورت‌گران صورت زیبا کِشند

دشت و شب و طفل نابَلد ,واویلا

بزن مرا که یتیم، بهانه لازم نیست

اگر دست پدر بودی به دستم

چشام تار تاره یا اینجا بی نوره

یهودی نان برامان پرت می کرد

تو زخمت بیشتر بوده است یا من؟

سراغ از دختر خولی بگیرم؟

سفر خوب است، با این ساربان نه