ای که به عشقت اسیر خیل بنی آدمند

الهی بِدَمِ‌المحسن

گر همه صورت‌گران صورت زیبا کِشند

ای مانده به روی خاک، بی‌سر، بدنت عریان

افتادم تو قتلگاه یوماه، یوماه، یوماه

ای ولی دم حسین

گریه نکن رباب، عروس مادرم

گریه نکن رباب، عروس مادرم

غریب اونیه که سر به بدن نداره

اگه رفتی زیرِ بارون، روضه بخون فقط بگو: غریب حسین