ای اهل آسمان و زمین غم شروع شد
ماه عزای عالم و آدم شروع شد
حور و ملک، پری و بشر زار میزنند
هنگامهی مصیبت اعظم شروع شد
*نه مصیبتی که مثل مصیبت های دیگه س . مُصیبَةً ما اَعْظَمَها وَ اَعْظَمَ رَزِیَّتَها ..*
باز این چه نوحهایست که بر سینه میزنم
باز این چه مرثیهست که اشکم شروع شد
روضه،خروش،زمزمه،واحد،زمینه،شور
جانمحسین،سینه زنی،دم شروع شد
نوحواعلیالحسین، امام زمان گریست
اشک و عزای ِفاطمه نمنم شروع شد
*فقط کافیه یه بار مادرش بزنه به سینه بگه بُنَیَّ ..
با یه بُنَیَّ گفتن مادر گر میگیره آدم
بُنَیَّ بُنَیَّ …
از همون مدینه هی میگفت بُنَیَّ ..
از عرش بوی پیرهن خونی حسین
آورده جبرییل، محرم شروع شد
*همۀ حرفا همۀ روضه ها سر این پیرُهنِ
ده روز بعد خواهرش از حال میرود
ده روز بعد شمر به گودال میرود