مسموم در بغدادم و فرزند زهرایم

کی فکرشو می‌کرد سر قتلت، دلا رو یک دلِه کنن

پَر می‌زنم، در می‌زنم، پشت درِ بابُ‌المُراد

حُجره‌ی سوخته‌ا‌ش کاش دَری دیگر داشت